Eerste stageweek in Al Mahdi

 Beste docenten, medestudenten, familie en vrienden

Deze week begonnen we op de tweetalige school ‘Al Mahdi’ 3, ‘Al Mahdi’ heeft nog twee andere vestigingen. De scholen zijn niet ver van elkaar.  Zowel op de vorige stageschool ‘SOS Tamaro Tauré’ in Tambacounda als ‘Al Mahdi’ worden de klassen genoemd als CI, CP, CE1, CE2, CM1 en CM 2. Dit was best verwarrend voor mij, aangezien het voor mij niet duidelijk was met welk leerjaar ik de klassen kon vergelijken. Door te vragen aan de klasleerkracht hoe oud de leerlingen zijn in de klas, ben ik volgende te weten gekomen:

• CI: 5 à 6 jaar

• CP: 6 à 7 jaar

• CE 1: 7 à 8 jaar

• CE 2: 8 à 9 jaar

• CM 1: 9 à 10 jaar

• CM 2: 10 à 11 jaar

Nu zal ik jullie vertellen wat ik tijdens deze eerste stageweek heb geobserveerd en gedaan.

27 februari

Aangezien de directie vorige week vrijdag niet aanwezig was op de school, gingen we vandaag met Yasmina. We hadden afgesproken om om 9u te vertrekken. De school is op 20 minuten van ons gastgezin dus gingen we te voet, het was een goede ochtendwandeling! 

Eenmaal aangekomen op de school werden we goed ontvangen door de directie, Madame Secck. We bespraken de doelen die we moesten behalen en ook hoe ons rooster eruit zou zien. Madame Secck had voorgesteld om, net zoals Eléa (studente leerkracht kleuteronderwijs), halve dagen te presteren. Dit zou betekenen dat ik van 8u tot 13u aanwezig zou zijn op school. Voor mij was dit goed aangezien ik in de namiddag kan werken voor school of de cultuur hier in Dakar kan ontdekken. Ik had voorgesteld om één maand in een bepaalde klas les te geven en de tweede maand in een andere klas. Madame Secck vond dit een heel goed idee en had mij dan bij CP gezet voor een maand. Ik had meteen zin om in die klas te beginnen. Voor de volgende klas gingen we nog bespreken wat we gingen doen. 

Vervolgens kregen we een rondleiding. Ik was verrast over hoe groot de school is want als je buiten staat merk je dat niet. Wat wel jammer is, is dat ze een kleine speelplaats hebben voor al die leerlingen. 

Na de rondleiding gingen we terug naar huis en bespraken we met Yasmina nog een aantal zaken. Na de eerste ontmoeting kon ik niet wachten om te beginnen.

28 februari

Vandaag was mijn eerste dag observeren in CP. Ik werd heel goed ontvangen door zowel de klasleerkracht als de leerlingen. Ik merkte meteen dat er weinig leerlingen waren, ik vroeg dan aan de leerkracht hoe dat kwam. Er zijn een aantal leerlingen die met de bus naar school komen, deze komt altijd rond 8u30 waardoor de lessen dan pas beginnen. Eenmaal alle leerlingen in de klas zaten begon de leerkracht met de les. Wat mij meteen opviel is dat de leerlingen weinig tot geen werkboeken hebben. Ze schrijven alles op hun krijtbordje (ardoise) of in het schriftje. Wat ik ook opmerkte is dat de leerkracht heel wat instructies en theorie aan bord schrijft. Differentiatie is hier vrijwel onbekend… Alle leerlingen krijgen dezelfde oefeningen en als je sneller klaar bent dan de anderen van de klas, dan moet je wachten. Ik heb tijdens mijn observatie ook iets meegemaakt dat mij voor altijd bij zal blijven. De leerlingen maakten oefeningen die de leerkracht op het bord had geschreven. De leerkracht vroeg om hun krijtbordje in de lucht te steken, de leerkracht nam het krijtbord van twee leerlingen. Na het verbeteren van de oefening ging de leerkracht naar de leerling en sloeg ze de leerlingen met een rubberen lat, dit deed ze ook bij de tweede leerling. Mijn hart brak in twee toen ik dat zag, ook al wist ik dat ze dit hier deden. 

Ineens kwam Eléa mij halen uit de klas. Ze vertelde mij dat er een Nederlandstalige leerling in de CE1 klas zit en vroeg mij of ik in die klas mijn stage niet kon doen zodat ik de leerling en de leerkracht zou kunnen helpen aangezien de leerling geen Frans kan. Ik vond dat een goed idee, ik ging naar de leerkracht van de CP en legde het uit. Dit deed ik ook bij de klasleerkracht van de CE 1. Ik had hem dan verteld dat ik één maand in de klas ging blijven, maar de klasleerkracht (monsieur Diatta) vroeg of ik niet de twee maanden kon blijven. Voor mij was dit geen probleem. Ik ging dan ook meteen naar madame Secck om haar dat te melden en ze vond dat een heel goed idee. 

Ik zag een heel groot verschil tussen CP en CE 1. In CE1 was er nog een stagiaire, een Senegalees, die de lessen gaf. De klasleerkracht zat in de leraarskamer omdat hij de punten in het schoolsysteem moest zetten. Wat mij bij de stagiaire opviel, is dat hij weinig tot niet de kinderen sloeg, maar hij gaf de leerlingen geen positieve bevestiging. Dat is best jammer want elk kind heeft recht op complimenten.

1 maart

Vandaag zag ik opnieuw de stagiaire aan de slag. Differentiatie is in deze klas ook onbekend. Net zoals in de CP klas, herhaalt (révision) de leerkracht eerst wat ze de vorige les hebben gezien, gaan daarna verder met de nieuwe lesinhoud en op het einde van de les wordt er een ‘évaluation’ gehouden. Hierbij maken de leerlingen enkele oefeningen op hun krijtbordje. Wat mij opviel is dat de leerkracht vaak aan het woord is en dat ze de theorie en oefeningen op het bord schrijven en dat de leerlingen deze moeten opschrijven in het schrift. Dit zijn lange zinnen dus duurt het even voor iedereen klaar is. De leerlingen tonen wel altijd hun schrift aan de leerkracht zodat hij of ik kan controleren of het goed is of niet. Ineens was de leerkracht weg, de leerlingen kwamen bij mij zodat ik hun oefening kon verbeteren. Eléa, Zineb en Anouk kwamen bij mij in de klas om mij even te helpen want er zitten 41 leerlingen in de klas. Zineb liet de leerlingen dan tekenen, vervolgens dansten we met de leerlingen. 

Daarna verbeterde ik de oefening samen met de leerlingen en opeens was de stagiaire terug. Hij schreef bewerkingen op, de leerlingen moesten deze maken. Omdat de leerkracht er nog steeds niet was, verbeterde ik samen met de leerlingen de oefeningen. Ik vond het zeer fijn om les te geven want de leerlingen zijn zeer enthousiast. 

Het was 13u dus gingen we naar huis. Rayanne (student ergotherapie), Eléa, Zineb en ik hadden besloten om in de namiddag naar ‘le Lac Rose’ te gaan. Het was er echt prachtig, we hebben goed gelachen en hebben ook een aantal souvenirs gekocht. Het was een geslaagde dag.

2 maart

Anouk (vrijwilligster), Eléa, Zineb en ik hadden een les bewegingsopvoeding gegeven aan mijn stageklas. De leerlingen waren heel competitief en op het moment dat ze wonnen zongen ze een lied ‘On a gagné le petit, le petit bonbon’. Het was zo fijn om de leerlingen te zien lachen en zingen. Ik werd er echt heel gelukkig van. Daarna gingen ze terug naar de klas, de stagiaire gaf een deel van een les aangezien de leerkrachten Engels de klas binnenkwamen. De leerkracht Engels sloeg elke leerling met de rubberen lat, ik vroeg waarom hij dat deed. Hij vertelde mij dat hij dat deed omdat de leerlingen niet luisterden. Ik kon er niet naar kijken omdat wij dat in België nooit gaan zien want dat wordt niet getolereerd. 

In de namiddag moest ik even bekomen van wat ik had gezien in mijn stageklas.

3 maart

Vandaag heb ik ook een les moeten overnemen omdat de stagiair ineens weg was gegaan. Het was wel even moeilijk om de 41 leerlingen stil te krijgen omdat ze de gewoonte hebben om een slag te krijgen. De leerlingen zeiden mij dat ook, dat ze alleen goed luisteren als ze een slag krijgen van de leerkracht. Ik vertelde hen dan dat ze ook kunnen luisteren zonder slag te krijgen en dat heb ik vandaag weer bewezen. In het begin moest ik wel heel luid praten om hen stil te krijgen, maar daarna waren ze stil en werkten ze goed mee.

Dit was mijn eerste week observeren, wat mij het meeste opviel is dat de leerkracht altijd aan het woord is en dat de leerkracht vaak zonder iets te zeggen de klas uitgaat.

4 maart

We sliepen vandaag eens uit aangezien we veel prikkels hebben gekregen van de eerste stageweek. In de namiddag gingen Rayanne, Zineb en ik naar ‘La Statue de la Renaissance’. Er was ook iets te doen want er was muziek en er waren een aantal tenten waar ze bepaalde zaken verkochten.

Daarna zijn we gaan eten in het restaurant waar we vaak gaan eten met de andere studenten (Noflaye beach). Daar hebben we even een aantal uren doorgebracht omdat je een prachtig uitzicht hebt tijdens het eten.

‘s Avonds hebben we het rustig gehouden.

5 maart

Het was een typische zondag: in pyjama werken voor school. 

Rond 17u speelt Rayanne voetbal met een aantal jongens van zijn gastgezin en wij gaan supporteren. 

Deze week was zeer leerrijk, maar ook echt hartverscheurend. Ik heb er wel van genoten, maar ik kan niet wachten om zelf lessen en projecten uit te voeren. 

Ba beneen!

Emelien