Wat hebben wij meegemaakt ...
Beste docenten, medestudenten, familie en vrienden
13 maart
Ik ging naar de stageschool met volle moed. Het eerste uur assisteerde ik de klasleerkracht, het tweede uur hadden de leerlingen Engels. Opeens gingen alle leerlingen uit de klas, waarom? Ze hadden niet gecommuniceerd dat ze gingen oefenen voor 25 maart, la conference. Mijn mentor zei dat het tot 13 uur ging duren en dat we niets konden doen. We gingen naar huis. Ik heb mijn les van morgen voorbereid, eindelijk lesgeven!
14 maart
We kregen gisterenavond te horen van andere studenten dat er vandaag, morgen en overmorgen demonstraties zullen zijn waardoor het niet veilig is om naar buiten te gaan. Toch gingen we naar de stageschool omdat het in die regio veilig is.We kwamen toe op de school, ik ging meteen naar de klas omdat ik mijn les wou geven. Dat deed ik dan ook, ik vond het zo leuk om te doen. Het is wel niet altijd even gemakkelijk met 41 leerlingen, maar toch is het gelukt! Mijn mentor was ook tevreden dus dat gaf mij extra motivatie.
15 maart
Vandaag was er weer een demonstratie, maar gelukkig niet in de buurt van de stageschool. Ik had met de andere studenten een les sport georganiseerd (project) en deze keer was het voor mijn klas. Na de sportles gaf ik samen met Zineb een les muzische opvoeding. De leerlingen leerden stap per stap tekenen. Er zitten een aantal kunstenaars in mijn stageklas!
Vandaag was er ook iemand jarig in mijn stageklas en dit werd heel goed gevierd!
16 maart
Deze stageklas verliep iets anders dan de voorbije dagen. Er waren minder leerlingen omdat de ouders hun kind(eren) thuis had(den) gelaten omdat er demonstraties zijn. Vandaag ging het tot in Yoff komen, ik voelde mij niet zo veilig. Mijn mentor zei dat hij ons wou afzetten als we ons echt niet veilig voelden. De politie stond aan elke hoek van de straat. In de klassen werden er herhalingslessen gegeven.
In de namiddag vierden we al de verjaardag van Zineb, ze is morgen jarig! Ik moest ze binnen houden en de andere studenten zorgden voor hapjes en frisdrank. Ze zag het niet aankomen. Het was een fijne namiddag.
In de avond gingen we in de buurt iets gaan eten voor Zineb haar verjaardag, maar dat liep anders dan gepland. We hadden onze bestelling geplaatst en zaten neer. Opeens zagen we dat alle auto’s zich keerden en iedereen riep dat we naar binnen moesten. Ze deden de rolluiken naar beneden, we wisten niet wat er gebeurde. We zagen de directie en ze zei dat we meteen naar huis moesten gaan, maar omdat we al betaald hadden namen we snel ons eten en gingen we naar huis. De demonstranten gooide met traangas en staken kartonnen in brand. Het was heel hevig omdat ze ook met stenen gooiden. Gelukkig gingen we snel naar het gastgezin van Rayane, Mo en Febe waar we toch veilig waren. Terwijl waren we ook tot middernacht aan het wachten om gelukkige verjaardag te wensen aan Zineb.
17 maart
Het is de verjaardag van Zineb. Mijn mentor had drankjes voorzien voor Zineb haar verjaardag, ze mocht ermee doen wat ze wou. Zo lief van hem! Ze deelde het uit aan alle leerkrachten, ik ging mee om de doos vast te houden. Terwijl zorgde ik ervoor dat de leerlingen voor haar zongen, het was zo een fijn moment.
Er waren ook weinig leerlingen in de klassen omdat het gisterenavond heel hevig was tijdens de demonstratie waardoor ouders hun kind(eren) niet naar school wilden laten komen.
18 maart
Vandaag is het de verjaardag van een van de neven van onze Senegalese vader. De familie was er om 12 uur. We hadden net nog genoeg tijd om onze kamer op te ruimen. Er waren veel kinderen, we speelden UNO. Dat ging niet zo goed aangezien we het met veel speelden. We aten samen.
Rond een 19 uur gingen Zineb en ik samen met Rayane, Eléa en Anouk gaan eten voor Zineb haar verjaardag aangezien we dat nog niet hadden gedaan. Het was gezellig! Vervolgens gingen we met z’n allen naar mijn gastgezin om de verjaardag verder te vieren van de neef van onze Senegalese vader. Net toen we aankwamen gingen ze de taart aansnijden, er was ook popcorn, kleine pizza’s enz. Het was zeer leuk omdat de kinderen blij waren om ons te zien.
19 maart
Rayane, Eléa, Zineb en ik hadden besloten om naar Île de Gorée te gaan. We namen de boot en na een half uur waren we aangekomen. Wat een prachtig eiland! Eerst lagen we even op het strand, vervolgens gingen we gaan eten. Er was een klein marktje met souvenirs dus zijn we eens een kijkje gaan nemen. We hebben allemaal wel iets gekocht voor het thuisfront 🙂. Nadat we de souvenirs hebben gekocht zijn we het eiland gaan verkennen. We zagen mooie huizen in verschillende kleuren, mensen die zandkunstwerken maken enz. We zagen dat er heel veel file was om de boot terug te nemen, Rayane zorgde er eigenlijk een beetje voor dat we niet helemaal achteraan moesten staan waardoor we de boot om 20 uur konden nemen. Gelukkig dat we om dat uur de boot konden nemen want anders mochten we daar nog lang staan.











Reacties