Parlons des émotions ...
Beste
docenten, medestudenten, familie en vrienden
Deze
week start ik met mijn tweede project ‘Parlons des émotions’. Ik werk dit thema
uit omdat ze hier weinig tot niet hun emoties uiten omdat het zo in hun cultuur
is. Ik weet dat we in België heel erg hameren op het feit dat we een veilig
klasklimaat moeten bieden en het tonen van emoties helpt daarbij. Mijn mentor
is zeer benieuwd hoe dit project zal verlopen en dat ben ik ook omdat het
onderwerp emoties een moeilijk onderwerp is om over te spreken.
17 april
Toen ik de klas binnenkwam werd ik meteen weer gelukkig omdat de kinderen blij waren om mij te zien. Er kwamen een aantal leerlingen bij mij met de vraag of ik les ging geven. Aangezien er een aantal leerlingen niet aanwezig waren had ik gevraagd aan mijn mentor of ik morgen mijn gevoelsmeter mocht introduceren in de klas en dat vond hij goed. Ik hielp de stagiaire met het inschrijven van de werkboeken voor de klas ‘grande section’, ‘les exercice graphique’ moest nog ingeschreven worden.
Vorige
week vrijdag had de directie gevraagd om op school te komen eten omdat ze elke
avond met z’n allen eten. Dat hebben we dan gedaan, we hielpen mee met
klaarzetten. Het was echt gezellig.
18 april
Vandaag introduceerde ik mijn gevoelsmeter. De leerlingen wisten meteen dat het ging over gevoelens/emoties, we applaudisseerden omdat ze het meteen goed hadden. Ik legde hen uit hoe het werkt en dat iedereen zich anders voelt. De leerlingen waren aandachtig aan het luisteren. Gedurende de dag kwamen er een aantal leerlingen bij mij om te vragen of ze hun wasknijper mochten verzetten. Ik vroeg dan ook aan de leerlingen waarom ze het hadden verzet en ook hoe het komt dat ze zich anders voelen.
De leerlingen moesten hun les leren van de leerkracht en ik riep ze bij mij om het op te zeggen omdat ik zag dat de stagiaire de leerlingen sloeg toen ze even pauzeerden om na te denken of omdat ze het niet goed hadden. Ik motiveerde de leerlingen door te zeggen dat ze het wisten en dat ze het opnieuw moesten lezen. Alle leerlingen kwamen dan bij mij staan en hadden ook een glimlach op hun gezicht.
Deze namiddag was ik op het strand en kwam er een man dat muziekinstrumenten verkoopt. Ik had hem een paar dagen ervoor gezegd dat ik een djembé ging kopen en dat heb ik ook gedaan. Wat ben ik er blij mee.
19 april
Er waren twee leerlingen die er gisteren niet waren dus ik liet hen hun naam op de gevoelsmeter plaatsen. Een aantal kinderen kwamen bij mij om hun naam te verplaatsen, het gaf mij echt het gevoel dat de leerlingen echt willen aantonen hoe ze zich voelen en weten dat er naar hen geluisterd wordt.
Ik gaf ook mijn eerste les rond emoties. Het ging over welke emoties er zijn en hoe je ze kan herkennen. De leerlingen kwamen in aanraking met verschillende werkvormen zoals woordzoeker, de leerstof inoefenen aan de hand van een speels werkblad enz. De leerlingen waren zo blij, dat zag ik omdat ze allemaal een glimlach hadden. Ze wouden de woordzoeker afwerken, maar de stagiaire moest nog lesgeven dus mochten ze dat op een ander moment afwerken.
Opeens kwam mijn mentor bij mij met een brief, daarop stond dat er donderdag 20 april en vrijdag 21 april geen school is omdat ze dan moeten klaarmaken voor het feest om het einde van de Ramadan te vieren (la Korité). Sommige mensen denken dat het vrijdag is en anderen zaterdag, het is dus allemaal nog niet zeker.
Vanavond zijn we opnieuw op onze stageschool gaan eten omdat de directie dat zo graag wou. We zijn dan ook in haar huis geweest (ze woont in de school, dat is ondenkbaar in België).
20 april
Omdat
de school vandaag gesloten is, heb ik met de andere studenten besloten om een
tweetal marktjes te doen om nog wat souvenirs te kopen. We gingen als eerst
naar marché sandaga, maar er waren een aantal studenten die het veel te druk
vonden omdat de mannen op ons afkwamen. Ze wouden dat we naar hun winkel gingen
om eens te kijken, het kwam uit een goede bedoeling. We gingen dan naar marché
kermelle, dat is een klein marktje waarbij je souvenirs kan kopen maar ook
groenten, fruit, vis enz. Omdat mijn oudste zus ook een djembé wou, heb ik er
haar ook een gekocht. Wat gaat ze blij zijn. Vervolgens wat het 17u en besloten
we om iets te gaan eten en daarna naar huis te gaan.
21 april
Vandaag heb ik lesvoorbereidingen gemaakt voor volgende week. Verder was het geen bijzondere dag.
Morgen is het korité.
22 april
Vandaag zijn we om 9u opgestaan omdat we naar de familie gingen want vandaag is het korité. We hebben lekker gegeten en gedronken. Rond 17u zijn we terug naar huis gegaan. Zineb en ik zijn langs Yasmina gegaan omdat ze de studenten had uitgenodigd om thee en gebakjes te komen eten en drinken. Zineb en ik kwamen later en mochten met hun mee-eten. Het was zeer lekker, we kregen na het eten ook nog thee en een gebakje maar ook watermeloen.
23 april
De organisatie Sunu Senegal organiseerde een uitstap omdat we voor de laatste keer met alle studenten waren, de Ramadan was ook gedaan. We moesten om 7u30 bij Yasmina zijn, dat betekent vroeg opstaan. Ze hadden een busje gehuurd en gingen naar een plek om te gaan kajakken. Dat was mijn eerste keer kajakken, ik vond het leuk maar ook best zwaar voor de armen. We stopten op een plek waar we even gingen rusten en ook eten. Het was zo een mooi uitzicht! Om 16u gingen we terug met de kajak, maar dat was een stuk lastiger omdat het water laag stond en er was tegenstroom. Het is ons toch gelukt om terug te keren. Terug in de bus, wat een rit was dat. Drie verkeersongevallen gezien, in de avond rijden is echt gevaarlijk hier. Uiteindelijk na bijna 4u in de bus te hebben gezeten, waren we eindelijk terug thuis. Het was echt een super leuke dag, maar toch wel vermoeiend.
Ba beneen!
Emelien








Reacties