Laatste stageweek :(

 Beste docenten, medestudenten, familie en vrienden

Deze week is mijn laatste stageweek, wat was het emotioneel.

1 mei

Vandaag is het 'Dag van de Arbeid' dus is er geen stage vandaag. Ik ging dan samen met de andere studenten naar het zwembad. Céline is vandaag jarig en ze wou graag deze avond met z'n allen iets gaan drinken. Vandaag was niet zo een speciale dag. 

2 mei

Nu begint mijn laatste stageweek. Vandaag heb ik vooral geholpen met de administratie en de andere stagiaire gaf les. Ik ondersteunde hem af en toe. De leerlingen merkten wel dat het mijn laatste stageweek was waardoor er bepaalde leerlingen verdrietig waren en dit toonden ze ook op de gevoelsmeter. Verder werd er niets speciaal gedaan. 

In de namiddag zorgde ik dat alles klaar was voor morgen want morgen is het Belgische dag!

3 mei

De Belgische dag is aangebroken. Eindelijk gaan de leerlingen België ontdekken! Hiervoor was ik vroeger naar school gegaan om alles op zijn plaats te zetten. Twee leerlingen wouden mij helpen en dat deden ze goed. Als eerste deden we 'reisje rond België'. Ik had op bepaalde plaatsen provincies
opgehangen en daarbij bezienswaardigheden, gerechten, enz. ophoog gehangen. De eerste keer ging het niet zo goed omdat de leerlingen elkaar duwden, sommigen luisterden niet en andere stonden bijna tegen de muur. Ik ben dan naar boven

gegaan, heb extra afspraken gemaakt en een tweede keer geprobeerd en dat lukte. Na 'reisje rond België' mochten de leerlingen een outfit tekenen voor 'Manneke pis'. Ze vonden dat zo leuk. 

Jammer genoeg kon ik de andere dingen die ik had voorbereid (vlag schilderen enz.) niet doen omdat de andere stagiaire een les moest geven en volgende week zijn het de grote toetsen. 

4 mei

Omdat het in België bijna Moederdag is en ze dat hier in Senegal niet echt vieren, had ik het idee om iets te knutselen voor de mama's. Vandaag deed ik het eerste deel: de leerlingen kregen karton waarop een cirkel getekend is en ze kregen een sjabloon van een vaas. De leerlingen moeten een aantal gaten prikken op de lijnen van de vaas zodat ze daarna met touw erdoor kunnen. 

De leerlingen waren zeer actief waardoor het niet altijd even gemakkelijk was, ik kreeg wel hulp van mijn medestudente Zineb. Zowel zij als ik hielp de leerlingen die moeilijkheden ervaren. De leerlingen vonden het wel leuk om dat te doen. 

In de namiddag moesten we afscheid nemen van Anouk. Zij keerde terug naar België. Ze is echt een geweldige meid, 19 jaar en 6 maanden in Senegal gezeten! Ze is echt een goede vriendin geworden.

5 mei

Vandaag maakten de leerlingen hun knutselwerk af: we maakten de bloemen om in de vaas te stoppen. Dit ging veel gemakkelijker dan gisteren. De leerlingen waren wel nog steeds heel actief. Na deze les gaf de andere stagiaire zijn les en ging ik al afscheid nemen van de andere leerkrachten want jammer genoeg is het vandaag mijn laatste stagedag :(. De leerkracht van CP gaf mij een traditioneel kleed, van mijn mentor kreeg ik parfum en van de directie een mandje en een broek. Zo lief van hen. Het moeilijkste kwam op het einde van de dag want dan nam ik afscheid van mijn stageklas, een aantal leerlingen waren aan het wenen en daardoor begon ik ook te wenen. Alle leerlingen hadden dan ook hun wasknijper op 'ik ben verdrietig' gezet. Wat heb ik hier een mooie stage beleefd! Ik ga ze zo missen!

6 mei

Het is wasdag vandaag omdat ik al een deel van mijn bagage wil maken zodat ik kan genieten van mijn laatste dag hier in Senegal. Zineb en ik gingen ook naar een collega omdat we kledingstukken hebben laten maken en we bleven bij haar eten. Wat was het een fijne namiddag!

7 mei

Het is zover, de laatste dag in Senegal. De dag waarbij er afscheid genomen moet worden :(. De andere studenten en ik gingen samen met de kinderen van het gastgezin van Mo en Febe naar het strand omdat ze dat vroegen. Het was zo fijn om die kinderen te zien genieten want ze gaan heel weinig naar het strand. Ik moest er bijna van wenen. Rond 13u maakten we de kinderen klaar om terug naar huis te gaan, daarna ging ik een mboro omelette halen want dat ging de laatste keer zijn. Deze at ik op bij Thié, onze vriend van het strand. Zelf hij had het moeilijk dat we vertrokken, wij zaten daar bijna elke dag en hadden telkens een fijne babbel met hem. 

Daarna was het tijd om afscheid te nemen van de andere gastgezinnen, wat was dat moeilijk. Vervolgens gingen Zineb en ik vroeg naar bed omdat we morgen vroeg moeten opstaan, we vlieg om 10u55. Wat gaat het vreemd zijn om terug in België te zijn. 

Ik ben zo blij dat ik dit avontuur met beide handen heb gegrepen. Het was een avontuur waarbij ik nieuwe mensen heb leren kennen, nieuwe cultuur en natuurlijk een prachtig land heb mogen ontdekken. Het was niet altijd even gemakkelijk, maar toch is het een avontuur dat ik nooit meer zal vergeten! Ik ga zeker nog eens terugkomen! Zoals ik tegen iedereen heb gezegd: het is geen vaarwel, maar tot binnenkort.

Ba beneen!

Emelien